Urial
Ovis vignei
at the shoulder
- Mass
- zależnie od płci i populacjiDorosłe zwierzęta
The urial (Ovis vignei) is a wild sheep of Central and South Asia. It inhabits dry hills, steppes and semi-deserts. Rams have well-developed, curved horns, and
Ground barkReference values · details in the profiles
Ovis vignei
The scale compares the named dimensions. View direction and measurement points are given for each animal.
The urial (Ovis vignei) is a wild sheep of Central and South Asia. It inhabits dry hills, steppes and semi-deserts. Rams have well-developed, curved horns, and regional populations differ in coat shade and structural details.
It feeds mainly on grasses and herbs. It uses open pastures where plant availability changes with rainfall and season. Uneven terrain and nearby slopes allow rapid retreat from exposed feeding grounds.
Outside the breeding season males often form groups separate from females. During mating they compete using their horns and the strength of the front of the body.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 85 cm w barku, w zakresie 80–100 cm u samców. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.