Tibetan gazelle
Procapra picticaudata
at the shoulder
- Mass
- 13–20 kgDorosłe zwierzęta
The Tibetan gazelle (Procapra picticaudata) is a small antelope of the Tibetan Plateau. It inhabits open steppes and cold, high-altitude deserts. Its buff-grey
Ground barkReference values · details in the profiles
Procapra picticaudata
The scale compares the named dimensions. View direction and measurement points are given for each animal.
The Tibetan gazelle (Procapra picticaudata) is a small antelope of the Tibetan Plateau. It inhabits open steppes and cold, high-altitude deserts. Its buff-grey fur matches dry ground colours, while a light build and slender limbs suit rapid travel over extensive plains.
It eats grasses and other low plants. It uses pastures where food availability changes with the short growing season. Winter survival involves using vegetation remaining accessible in the high plateau's harsh climate.
It feeds in groups while remaining alert. Males have slender horns absent in females. A good view across open country helps detect threats early, while fast running enables escape from predators.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 62 cm w barku, w zakresie 54–65 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.