Gazela tybetańska
Procapra picticaudata
ok. 62 cmDorosły samiec
w barku
w barku
- Masa
- 13–20 kgDorosłe zwierzęta
Gazela tybetańska — porównanie wielkości
Gazela tybetańska (Procapra picticaudata) jest niewielką antylopą Wyżyny Tybetańskiej. Zamieszkuje otwarte stepy i zimne, wysoko położone pustynie. Płowoszara s
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w cm
020406080
ok. 62 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Gazela tybetańska — porównanie wielkości — opis i źródła
Gazela tybetańska (Procapra picticaudata) jest niewielką antylopą Wyżyny Tybetańskiej. Zamieszkuje otwarte stepy i zimne, wysoko położone pustynie. Płowoszara sierść harmonizuje z barwami suchego podłoża, a lekka sylwetka i cienkie kończyny odpowiadają szybkiemu poruszaniu się po rozległych równinach.
Zjada trawy i inne niskie rośliny. Korzysta z pastwisk, na których dostępność pokarmu zmienia się wraz z krótkim sezonem wegetacyjnym. Przetrwanie zimy wiąże się z wykorzystaniem roślinności pozostającej dostępnej w surowym klimacie wysokiego płaskowyżu.
Żeruje w grupach, zachowując czujność wobec otoczenia. Samce mają smukłe rogi, których samice nie noszą. Dobry ogląd otwartego krajobrazu pomaga wcześnie dostrzegać zagrożenie, a szybki bieg umożliwia oddalenie się od drapieżnika.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 62 cm w barku, w zakresie 54–65 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.