Tibetan antelope
Pantholops hodgsonii
ok. 83 cmAdult male
at the shoulder
at the shoulder
- Mass
- samce: średnio 38,8 kg w badanej próbieDorosłe zwierzęta
Tibetan antelope — size comparison
The Tibetan antelope (Pantholops hodgsonii), called the chiru, inhabits Asia's high plateaus. It occupies steppe plains and cold deserts of the Tibetan Plat
Silhouette comparison
Height
Ground barkReference values · details in the profiles
HeightScale in m
00,20,40,60,81
approx. 83 cm
The scale compares the named dimensions. View direction and measurement points are given for each animal.
Tibetan antelope — size comparison — facts and sources
The Tibetan antelope (Pantholops hodgsonii), called the chiru, inhabits Asia's high plateaus. It occupies steppe plains and cold deserts of the Tibetan Plateau. A pale, dense coat helps it survive frost, while a slender build suits movement across extensive open landscapes.
It feeds mainly on grasses and sedges. It selects low vegetation on high-altitude feeding grounds where a short growing season alternates with severe winter. High-altitude life requires tolerance of limited oxygen and low temperatures.
Chiru form herds that move seasonally between suitable areas. Adult males have distinctive long, thin horns absent in females. Migration is an important ecological feature dependent on continuous open terrain. Fences, roads and other barriers may restrict use of routes connecting feeding and breeding sites.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 75 cm w barku, w zakresie 60–80 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.