Antylopa tybetańska (cziru)
Pantholops hodgsonii
ok. 83 cmDorosły samiec
w barku
w barku
- Masa
- samce: średnio 38,8 kg w badanej próbieDorosłe zwierzęta
Antylopa tybetańska (cziru) — porównanie wielkości
Antylopa tybetańska (Pantholops hodgsonii), nazywana cziru, jest mieszkańcem wysokich płaskowyżów Azji. Zasiedla stepowe równiny i zimne pustynie Wyżyny Tybetań
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w m
00,20,40,60,81
ok. 83 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Antylopa tybetańska (cziru) — porównanie wielkości — opis i źródła
Antylopa tybetańska (Pantholops hodgsonii), nazywana cziru, jest mieszkańcem wysokich płaskowyżów Azji. Zasiedla stepowe równiny i zimne pustynie Wyżyny Tybetańskiej. Jasna, gęsta okrywa pomaga przetrwać mróz, a smukła sylwetka odpowiada przemieszczaniu się w rozległym, otwartym krajobrazie.
Żywi się głównie trawami i turzycami. Wybiera niską roślinność wysokogórskich żerowisk, gdzie krótki sezon wzrostu przeplata się z surową zimą. Życie na dużej wysokości wymaga tolerancji ograniczonej dostępności tlenu i niskich temperatur.
Cziru tworzy stada, które sezonowo przemieszczają się między odpowiednimi obszarami. Dorosłe samce wyróżniają się długimi, cienkimi rogami, podczas gdy samice ich nie mają. Wędrówki są ważną częścią ekologii gatunku i zależą od ciągłości otwartych terenów. Ogrodzenia, drogi oraz inne bariery mogą ograniczać korzystanie z tras łączących miejsca żerowania i rozrodu.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 75 cm w barku, w zakresie 60–80 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.