Hog deer
Axis porcinus
at the shoulder
- Mass
- 36–50 kgDorosłe zwierzęta
The hog deer (Axis porcinus) is a small deer of South and Southeast Asia. It inhabits tall grass, wetlands and riverside meadows. A stocky build and cautious mo
Ground barkReference values · details in the profiles
Axis porcinus
The scale compares the named dimensions. View direction and measurement points are given for each animal.
The hog deer (Axis porcinus) is a small deer of South and Southeast Asia. It inhabits tall grass, wetlands and riverside meadows. A stocky build and cautious movement with the head held low help it use dense vegetation.
It eats grasses, leaves and fallen fruit. It feeds in landscapes changing with water level and the monsoon season. Grasses provide both food and cover, allowing it to stay near shelter during daily activity.
It usually lives alone or in small aggregations. When threatened it may rely on concealment for a time, only running when danger is close. It can cross water, which matters on flooded meadows. Males bear antlers, and the young initially use tall vegetation cover.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 70 cm w barku, w zakresie 60–75 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.