Himalayan goral
Naemorhedus goral
at the shoulder
- Mass
- zależnie od płci i populacjiDorosłe zwierzęta
The Himalayan goral (Naemorhedus goral) is a mountain bovid occurring in the Himalayas and northeastern India. It inhabits rocky slopes and mountain forests. It
Ground barkReference values · details in the profiles
Naemorhedus goral
The scale compares the named dimensions. View direction and measurement points are given for each animal.
The Himalayan goral (Naemorhedus goral) is a mountain bovid occurring in the Himalayas and northeastern India. It inhabits rocky slopes and mountain forests. Its stocky build, powerful limbs and short horns suit life on steep, uneven ground.
It feeds on grasses, leaves and shoots. It uses vegetation on rocks, clearings and woodland margins, moving between feeding places and sheltered slope areas. Seasonal changes in weather and plant growth affect food availability.
It lives alone or in small groups. It moves skilfully on steep slopes where nearby rocks offer escape routes. When alarmed it may also freeze, using its subdued colouring and surrounding cover.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 64 cm w barku, w zakresie 58–70 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.