Goral himalajski
Naemorhedus goral
ok. 64 cmDorosły samiec
w barku
w barku
- Masa
- zależnie od płci i populacjiDorosłe zwierzęta
Goral himalajski — porównanie wielkości
Goral himalajski (Naemorhedus goral) jest górskim przedstawicielem wołowatych występującym w Himalajach i północno-wschodnich Indiach. Zasiedla skaliste zbocza
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w cm
020406080
ok. 64 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Goral himalajski — porównanie wielkości — opis i źródła
Goral himalajski (Naemorhedus goral) jest górskim przedstawicielem wołowatych występującym w Himalajach i północno-wschodnich Indiach. Zasiedla skaliste zbocza oraz górskie lasy. Krępa budowa, mocne kończyny i krótkie rogi odpowiadają życiu na stromym, nierównym podłożu.
Żywi się trawami, liśćmi i pędami. Korzysta z roślinności skał, polan i obrzeży lasu, przechodząc między miejscami żerowania a osłoniętymi fragmentami stoków. Sezonowe zmiany pogody oraz wzrostu roślin wpływają na dostępność pokarmu.
Przebywa samotnie lub w małych grupach. Porusza się sprawnie po stromych zboczach, gdzie bliskość skał zapewnia możliwość ucieczki. Przy niepokoju może także zastygnąć nieruchomo, wykorzystując stonowane umaszczenie i osłonę otoczenia.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 64 cm w barku, w zakresie 58–70 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.