Dhole
Cuon alpinus
at the shoulder
- Mass
- approx. 17–21 kgDorosłe zwierzęta
The dhole (Cuon alpinus), also called the Asiatic wild dog, is a social predator of South and Southeast Asia. It inhabits forests, scrub and mountain landscapes
Ground barkReference values · details in the profiles
Cuon alpinus
The scale compares the named dimensions. View direction and measurement points are given for each animal.
The dhole (Cuon alpinus), also called the Asiatic wild dog, is a social predator of South and Southeast Asia. It inhabits forests, scrub and mountain landscapes. Reddish fur, rounded ears and a dark, bushy tail give it an outline distinct from a grey wolf's.
It hunts mainly ungulates. Group living enables cooperation in tracking and pursuit, while efficient travel allows use of the extensive forest feeding grounds of its prey. Wild herbivore availability therefore strongly influences its presence in a landscape.
Dholes form family groups that share care of the young. They communicate through various calls, including characteristic whistles that facilitate contact in vegetation.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 50 cm w barku, w zakresie około 50 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.