Khol (dziki pies azjatycki)
Cuon alpinus
ok. 50 cmDorosły samiec
w barku
w barku
- Masa
- około 17–21 kgDorosłe zwierzęta
Khol (dziki pies azjatycki) — porównanie wielkości
Khol (Cuon alpinus), nazywany też dzikim psem azjatyckim, jest społecznym drapieżnikiem Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Zamieszkuje lasy, zarośla i gó
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w cm
01020304050
ok. 50 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Khol (dziki pies azjatycki) — porównanie wielkości — opis i źródła
Khol (Cuon alpinus), nazywany też dzikim psem azjatyckim, jest społecznym drapieżnikiem Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Zamieszkuje lasy, zarośla i górskie krajobrazy. Rudawa sierść, zaokrąglone uszy i ciemny, puszysty ogon nadają mu sylwetkę odmienną od wilka szarego.
Poluje przede wszystkim na ssaki kopytne. Życie w grupie umożliwia współpracę podczas tropienia i pościgu, a sprawne przemieszczanie się pozwala korzystać z rozległych leśnych żerowisk zdobyczy. Dostępność dzikich roślinożerców ma dlatego duże znaczenie dla jego obecności w danym krajobrazie.
Khole tworzą grupy rodzinne, wspólnie uczestniczące w opiece nad młodymi. Komunikują się różnymi głosami, wśród których są charakterystyczne gwizdy ułatwiające kontakt w roślinności.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 50 cm w barku, w zakresie około 50 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.