Kuna żółtogardła zamieszkuje lasy południowej i wschodniej Azji, od Himalajów po tropikalne obszary wyspiarskie. Wędruje po podłożu, ale sprawnie wspina się i p
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Martes flavigula
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Kuna żółtogardła zamieszkuje lasy południowej i wschodniej Azji, od Himalajów po tropikalne obszary wyspiarskie. Wędruje po podłożu, ale sprawnie wspina się i potrafi przeskakiwać między drzewami. Często jest aktywna w dzień.
Jej dieta jest zróżnicowana i zależy od regionu oraz sezonu. Zjada drobne ssaki, ptaki, owady, gady, owoce i nasiona. W północnej części zasięgu opisano wspólne polowania na piżmowce. W cieplejszych okolicach owoce mogą stanowić istotną część jadłospisu.
W odróżnieniu od wielu łasicowatych bywa obserwowana w parach lub niewielkich zespołach. Współdziałanie może pomagać podczas polowania.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: średnia długości głowy i tułowia samców 61,2 cm z zakresu 50–71,9 cm. Ogon wyłączony. Punkt odpowiada średniej przytoczonej przez źródło; kwalifikatory określają jej zakres. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.