Myszarka zaroślowa korzysta z lasów, pól i zarośli, jeśli może znaleźć wystarczającą osłonę. Pod ziemią buduje korytarze z komorą gniazdową i miejscami na pokar
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Apodemus sylvaticus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Myszarka zaroślowa korzysta z lasów, pól i zarośli, jeśli może znaleźć wystarczającą osłonę. Pod ziemią buduje korytarze z komorą gniazdową i miejscami na pokarm. W chłodniejszych porach roku może pojawiać się również w zabudowaniach, choć jej życie nie jest związane wyłącznie z człowiekiem.
Nocą lub o zmierzchu szuka nasion, orzechów, owoców i bezkręgowców. Węch pomaga jej odnajdywać zakopane ziarna. Dobrze wspina się, skacze i pływa, co ułatwia przemieszczanie się w urozmaiconym otoczeniu. Gromadzenie pożywienia może prowadzić także do przenoszenia nasion drzew.
Zdarza się współdzielenie schronień przez kilka dorosłych osobników. Samica z młodymi może jednak nie dopuszczać samców do gniazda. Potomstwo rodzi się bezradne i stopniowo usamodzielnia. W razie niebezpieczeństwa myszarka potrafi uciekać skokami na tylnych kończynach do najbliższej osłony.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: głowa i tułów 60–150 mm, ogon osobno 70–145 mm; szeroki zakres źródłowy. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.