Pekari białobrody — porównanie wielkości

Pekari białobrody występuje w tropikalnej części obu Ameryk. Korzysta z lasów oraz innych siedlisk zapewniających pokarm, wodę i osłonę. Grupy przemieszczają si

Porównanie sylwetek

Wysokość

Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Pekari białobrody

Tayassu pecari

ok. 50,75 cmDorosły osobnik · zakres i płeć opisane przy wymiarze
w barku
Masa
25–40 kg · ADWZakres źródłowy z kwalifikatorami, nie masa przypisana sylwetce
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
WysokośćPodziałka w cm
0204060
Pekari białobrodyWysokość w barkuok. 50,75 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

50,75–50,75 cm zakres pokazanych osobników

Modelka: 170 cm
Pekari białobrody — porównanie wielkości — opis i źródła

Pekari białobrody występuje w tropikalnej części obu Ameryk. Korzysta z lasów oraz innych siedlisk zapewniających pokarm, wodę i osłonę. Grupy przemieszczają się na dużych obszarach, szukając zasobów. Kryjówki w gęstej roślinności, przy skałach i w innych osłoniętych miejscach pomagają zwierzętom odpoczywać.

Zjada owoce, nasiona, liście, korzenie oraz grzyby. Uzupełnieniem mogą być bezkręgowce i drobny pokarm zwierzęcy, choć mięso nie stanowi podstawy diety. Zmieniająca się dostępność owoców wpływa na wędrówki stad.

Jest silnie społeczny. Grupy zawierają samce, samice oraz młode i bywają znacznie większe niż u pekari obrożnego. W komunikacji ważny jest zapach gruczołów grzbietowych. Bliskość innych osobników pomaga utrzymywać spójność stada podczas przemieszczania, choć liczebność i zachowanie grup różnią się między siedliskami.

Wymiary — źródło i kwalifikatory pomiaru ↗

podłoże → bark; głowa i uszy wyłączone. ADW: wysokość w barku 440–575 mm, przeliczona na centymetry. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Ujęcie przednie ma przybliżony punkt zasłonięty przez głowę.

Źródła wymiarów