Kangur szary zamieszkuje rozległą część południowej Australii. Korzysta z otwartych lasów, zarośli oraz terenów trawiastych. Miejsca odpoczynku i żerowania mogą
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Macropus fuliginosus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Kangur szary zamieszkuje rozległą część południowej Australii. Korzysta z otwartych lasów, zarośli oraz terenów trawiastych. Miejsca odpoczynku i żerowania mogą leżeć obok siebie, co pozwala wychodzić na otwartą przestrzeń przy korzystnej temperaturze. W czasie gorących godzin zwierzęta szukają osłony i cienia.
Zjada trawy, zioła, liście oraz części krzewów. Żerowanie często skupia się na świcie i zmierzchu. Pobierany pokarm zależy od lokalnej roślinności i warunków sezonowych. Zwierzę porusza się skokami, ale podczas spokojnego przemieszczania może wykorzystywać również ogon jako podporę.
Tworzy grupy zwane mobami. Samce rywalizują o dostęp do samic, natomiast młode rozwijają się w torbie matki. Gatunek nie wykazuje typowej dla części innych torbaczy diapauzy zarodkowej. Po opuszczeniu torby młode nadal korzysta z mleka, zanim stopniowo przejdzie na samodzielne życie i pokarm roślinny.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Colorado State University Libraries, opis kolekcji Garst: długość głowy i tułowia samca 1,2 m. Ogon wyłączony; pojedynczy punkt opisowy, bez zakresu próby. Punkt jest źródłowym przybliżeniem, nie normą populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.