Manat karaibski
Trichechus manatus
długość całkowita
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
- Masa
- zwykle około 450 kg; wyjątkowo do 1 590 kgDorosłe osobniki
Manat karaibski żyje w ciepłych wodach zachodniego Atlantyku i Karaibów, wchodząc także do estuariów oraz rzek. Ma masywne ciało, niewielkie płetwy piersiowe i
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Trichechus manatus
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Manat karaibski żyje w ciepłych wodach zachodniego Atlantyku i Karaibów, wchodząc także do estuariów oraz rzek. Ma masywne ciało, niewielkie płetwy piersiowe i szeroki, zaokrąglony ogon. Ruchliwe, owłosione wargi pomagają mu chwytać rośliny wodne i przybrzeżne.
Przemieszcza się zwykle powoli, samotnie lub w luźnych grupach. Dużą część dnia poświęca żerowaniu; może zjadać ilość roślin odpowiadającą około jednej dziesiątej masy ciała. Oddycha powietrzem, więc podczas odpoczynku i żerowania regularnie wraca do powierzchni.
Samica rodzi jedno młode, które długo jej towarzyszy i stopniowo poznaje okoliczne żerowiska. Ważne są dla niego miejsca z odpowiednim pokarmem oraz ciepłą wodą. Manaty łatwo tracą ciepło w chłodniejszym środowisku, a w części zasięgu sezonowo skupiają się w cieplejszych wodach. Do zagrożeń należą zderzenia z łodziami i utrata siedlisk.
Manat spędza wiele godzin na skubaniu roślin wodnych i regularnie wynurza nozdrza umieszczone wysoko na pysku. Naturalne środowisko gatunku obejmuje ciepłe rzeki, estuaria, zatoki i kanały. W jego diecie znajdują się przede wszystkim rośliny wodne i przybrzeżne. Typowy sposób życia można opisać jako: powolny, zwykle samotny lub w luźnych grupach. Na skórze często rosną glony, nadając jej zielonkawy nalot. Status ochrony określono jako: narażony (iucn: vu). Zestaw tych cech pokazuje związek budowy ciała z siedliskiem, zdobywaniem pokarmu i codziennym zachowaniem dorosłych zwierząt. Plansza skaluje zwierzę do 300 cm długości całkowitej. Około 110 cm wysokości pokazanej sylwetki wynika z jej naturalnych proporcji i postawy, a nie z osobnej normy gatunku.