Dydelf wirginijski wykorzystuje wiele środowisk Ameryki Północnej i Środkowej, od lasów po podmiejską zabudowę. Chociaż dużo czasu spędza na ziemi, sprawnie wsp
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Didelphis virginiana
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Dydelf wirginijski wykorzystuje wiele środowisk Ameryki Północnej i Środkowej, od lasów po podmiejską zabudowę. Chociaż dużo czasu spędza na ziemi, sprawnie wspina się i korzysta z różnorodnych kryjówek.
Jest wszystkożerny: zjada owoce, bezkręgowce, drobne kręgowce i padlinę. Elastyczna dieta pomaga mu przetrwać w zmienionym krajobrazie. Chwytny ogon wspomaga wspinanie.
Najczęściej wychodzi nocą i prowadzi samotniczy tryb życia. Młode rozwijają się przy sutkach w torbie samicy, a później mogą być przenoszone na jej grzbiecie podczas wypraw.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Średnia długość ciała samców 40,8 cm; ogon osobno 29,4 cm. Zakres 33–55 cm pochodzi z innych przytoczonych oszacowań. Punkt odpowiada średniej przytoczonej przez źródło; kwalifikatory określają jej zakres. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.