Sifaka biała zamieszkuje lasy i zarośla zachodniego oraz południowo-zachodniego Madagaskaru. W koronach porusza się skokami, przywierając do pionowych pni i gał
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Propithecus verreauxi
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Sifaka biała zamieszkuje lasy i zarośla zachodniego oraz południowo-zachodniego Madagaskaru. W koronach porusza się skokami, przywierając do pionowych pni i gałęzi. Na otwartym podłożu może wykonywać charakterystyczne skoki na tylnych kończynach, utrzymując równowagę kończynami przednimi.
Żeruje głównie rano i późnym popołudniem. Zjada liście, korę oraz kwiaty, a w okresach dostępności także owoce. Skład pokarmu zmienia się wraz z opadami i sezonem. Noc spędza w koronach drzew, natomiast w dzień przeplata żerowanie odpoczynkiem i wygrzewaniem się na gałęziach.
Żyje w grupach z wyraźnymi relacjami społecznymi. Samice zwykle dominują nad samcami. Zapachowe oznaczanie roślin służy komunikacji dotyczącej obecności i zajmowanej przestrzeni. Spotkania sąsiednich grup mogą obejmować głosy, demonstracyjne skoki i inne zachowania ostrzegawcze, bez konieczności bezpośredniej walki.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: długość ciała; osobno ogon 43–56 cm, wyłączony. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.