Babirussa togiańska zamieszkuje niewielki archipelag przy Sulawesi. Korzysta z lasów, ale obserwowano ją także w zaroślach wtórnych, ogrodach, na plantacjach i
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Babyrousa togeanensis
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Babirussa togiańska zamieszkuje niewielki archipelag przy Sulawesi. Korzysta z lasów, ale obserwowano ją także w zaroślach wtórnych, ogrodach, na plantacjach i wybrzeżach. Umie pływać; istnieją doniesienia o przeprawach między wyspami. Ograniczony zasięg sprawia, że los siedlisk na każdej wyspie ma duże znaczenie.
Żywi się opadłymi owocami, bulwami, innymi częściami roślin i bezkręgowcami. Może rozluźniać podłoże kończynami, zamiast intensywnie ryć ryjem jak wiele świń. W cieplejszych godzinach odpoczywa w cieniu lub błocie. Po kąpieli błotnej potrafi ocierać ciało o drzewa.
Samce często pozostają samotne, a samice tworzą małe grupy z młodymi. Zwierzęta mogą spotykać się przy błotnych kąpieliskach i komunikować różnymi głosami. Ekologia tego gatunku nadal jest słabo poznana.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Ultimate Ungulate: długość głowy i tułowia trzech okazów; ogon 27,3–32 cm wyłączony. Brak pomiarów barku i masy. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.