Diabeł tasmański
Sarcophilus harrisii
w barku
- Masa
- 5,5–12 kgDorosłe samce
Diabeł tasmański jest mięsożernym torbaczem występującym na Tasmanii. Ma zwartą sylwetkę, masywną głowę, krótkie kończyny i ciemne futro, często z nieregularnym
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Sarcophilus harrisii
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Diabeł tasmański jest mięsożernym torbaczem występującym na Tasmanii. Ma zwartą sylwetkę, masywną głowę, krótkie kończyny i ciemne futro, często z nieregularnymi białymi znaczeniami. Zasiedla lasy, wrzosowiska i obszary otwarte.
Zwykle prowadzi samotniczy, nocny tryb życia, lecz większa padlina może przyciągać kilka osobników. Padlinożerność stanowi ważną część jego strategii pokarmowej, uzupełnianą polowaniem na zwierzęta. Głośne odgłosy i demonstracyjne zachowania podczas żerowania służą komunikacji.
Młode rozwijają się początkowo przy sutkach samicy, a później pozostają w osłoniętym legowisku. Rozmiar i kształt białych plam na piersi oraz bokach różnią się osobniczo. Tłusty ogon jest oznaką dobrej kondycji — diabeł magazynuje w nim zapasy energii.
Animal Diversity Web podaje dużym samcom do 30 cm w barku oraz 5,5–12 kg. Plansza pokazuje właśnie duży punkt 30 cm. Uszy i głowa pozostają ponad linią barku, a ogon służący do magazynowania tłuszczu nie wpływa na wysokość.