Renifer svalbardzki to endemiczny podgatunek renifera, przystosowany do życia na arktycznych wyspach. Ma krępe ciało, krótkie nogi i szyję oraz stosunkowo małą,
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Rangifer tarandus platyrhynchus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Renifer svalbardzki to endemiczny podgatunek renifera, przystosowany do życia na arktycznych wyspach. Ma krępe ciało, krótkie nogi i szyję oraz stosunkowo małą, zaokrągloną głowę z krótkimi uszami. Latem grzbiet jest brązowoszary, a brzuch jaśniejszy; zimą gęste futro staje się znacznie bledsze.
Ilustracja przedstawia dorosłego samca pod koniec lata, kiedy poroże jest rozwinięte. Żeruje na niskiej roślinności tundry i pozostaje na archipelagu przez cały rok. Gatunek występuje w środowiskach takich jak niepokryte lodowcami obszary Svalbardu; tundra.
Późnoletni wygląd samca; zimą futro jest wyraźnie jaśniejsze i grubsze. Sytuacja ochronna gatunku: odrębnej oceny podgatunku nie przypisano w tym profilu.
Długość samca około 160 cm według Norwegian Polar Institute. Sezonowe masy samców: około 65 kg wiosną i 90 kg jesienią. Wysokość postawy pochodzi z proporcji ilustracji; nie jest niezależnym pomiarem biologicznym. Rekonstrukcja AI; przedni widok przybliżony.