Uchatka grzywiasta — porównanie wielkości

Uchatka grzywiasta zamieszkuje północny Pacyfik i jest największym przedstawicielem uchatkowatych. Dorosłe samce wyróżniają się potężną szyją, jaśniejszą sierśc

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze

Uchatka grzywiasta

Eumetopias jubatus

ok. 3 mDorosły osobnik
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok

Masa
do około 1 134 kgDorosłe osobniki
Wspólna skala opisanych wymiarów bez linii podłoża. Nurek: 170 cm · bez płetw
Długość całkowitaPodziałka w m
0123
Uchatka grzywiastaDługość całkowitaok. 3 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Nurek: 170 cm · bez płetw
Uchatka grzywiasta — porównanie wielkości — opis i źródła

Uchatka grzywiasta zamieszkuje północny Pacyfik i jest największym przedstawicielem uchatkowatych. Dorosłe samce wyróżniają się potężną szyją, jaśniejszą sierścią oraz rozmiarami znacznie przewyższającymi samice. Jak inne uchatki mają widoczne małżowiny uszne i potrafią podsunąć tylne płetwy pod ciało, co ułatwia poruszanie się na lądzie.

Żerują w morzu na rybach i głowonogach, a odpoczywają na skałach i plażach. W sezonie rozrodczym tworzą kolonie. Samce zajmują miejsca w obrębie kolonii i konkurują o dostęp do samic; młode pozostają na brzegu, podczas gdy matki wyruszają po pokarm.

Losy poszczególnych populacji są różne, dlatego jeden ogólny opis zagrożenia byłby mylący. Znaczenie mają warunki żerowania, przypadkowe zaplątywanie w narzędzia połowowe i zmiany środowiska. Obserwacje kolonii pozwalają śledzić przeżywalność młodych oraz powroty dorosłych zwierząt.

Długość, masa i biologia — NOAA Fisheries ↗Status ochrony — IUCN ↗

Uchatka potrafi obrócić tylne płetwy pod ciało i sprawnie poruszać się po skałach, a samce wydają niskie ryczące głosy. Naturalne środowisko gatunku obejmuje skaliste wybrzeża i chłodne wody północnego pacyfiku. W jego diecie znajdują się przede wszystkim ryby i głowonogi. Typowy sposób życia można opisać jako: kolonijna; żeruje w morzu i odpoczywa na lądzie. Masywny kark dorosłego samca porasta dłuższa, szorstka sierść. Status ochrony określono jako: populacje mają różny status; zachodnia jest zagrożona w usa. Zestaw tych cech pokazuje związek budowy ciała z siedliskiem, zdobywaniem pokarmu i codziennym zachowaniem dorosłych zwierząt. Plansza skaluje zwierzę do 300 cm długości całkowitej. Około 125 cm wysokości pokazanej sylwetki wynika z jej naturalnych proporcji i postawy, a nie z osobnej normy gatunku.

Źródła wymiarów