Wombat szerokogłowy — porównanie wielkości

Wombat szerokogłowy zamieszkuje południową Australię. Potrzebuje podłoża, w którym można wykopać stabilne nory, oraz roślinności zapewniającej pokarm. Buduje ro

Porównanie sylwetek

Długość

od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Wombat szerokogłowy

Lasiorhinus latifrons

ok. 85,3 cmDorosły osobnik · zakres i płeć opisane przy wymiarze
długość ciała (bez ogona)

od pyska do nasady ogonaPomiar: bok

Masa
19–32 kg · ADWZakres źródłowy z kwalifikatorami, nie masa przypisana sylwetce
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość ciała (bez ogona)Podziałka w m
00,20,40,60,81
Wombat szerokogłowyDługość ciała (bez ogona)ok. 85,3 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Wombat szerokogłowy — porównanie wielkości — opis i źródła

Wombat szerokogłowy zamieszkuje południową Australię. Potrzebuje podłoża, w którym można wykopać stabilne nory, oraz roślinności zapewniającej pokarm. Buduje rozległe układy tuneli z kilkoma wejściami. Schronienie pod ziemią pomaga unikać skrajnych temperatur i daje miejsce odpoczynku między wyjściami na żer.

Żywi się trawami i ziołami, chętnie wybierając świeże zielone pędy. Podczas suszy może korzystać z liści i łodyg niskich krzewów. Dostępność pokarmu wiąże się z opadami, dlatego warunki w kolejnych sezonach wpływają na aktywność i powodzenie rozrodu tych zwierząt.

Nory mogą tworzyć wspólne systemy, choć poszczególne osobniki nie muszą odpoczywać razem. Wombat kopie silnymi przednimi kończynami i usuwa ziemię, wycofując się z tunelu. Młode rozwija się w torbie samicy. Kierunek jej otwarcia ogranicza dostawanie się ziemi do wnętrza podczas kopania.

Wymiary — źródło i kwalifikatory pomiaru ↗

nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: długość 77,2–93,4 cm; oś głowa–tułów jest jawną interpretacją krótkiego, zwykle niewidocznego ogona. Brak źródłowego barku. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.

Źródła wymiarów