Jeleń sika
Cervus nippon
ok. 80 cmDorosły samiec
w barku
w barku
- Masa
- zależnie od płci i populacjiDorosłe zwierzęta
Jeleń sika — porównanie wielkości
Jeleń sika (Cervus nippon) pochodzi z Azji Wschodniej. Zamieszkuje lasy, zarośla i trzcinowiska, a wskutek introdukcji występuje również poza rodzimym zasięgiem
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w cm
020406080
ok. 80 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Jeleń sika — porównanie wielkości — opis i źródła
Jeleń sika (Cervus nippon) pochodzi z Azji Wschodniej. Zamieszkuje lasy, zarośla i trzcinowiska, a wskutek introdukcji występuje również poza rodzimym zasięgiem. Samce mają rozgałęzione poroże, natomiast cętkowana okrywa należy do najbardziej rozpoznawalnych cech gatunku.
Zjada liście, trawy i owoce. Wykorzystuje żerowiska sąsiadujące z osłoną drzew oraz wysokiej roślinności. Sezonowa dostępność roślin wpływa na wybór pokarmu i przemieszczanie się. Zwierzęta są czujne i dobrze pływają, co pozwala przekraczać przeszkody wodne.
Organizacja grup zmienia się wraz z porą roku. W okresie rui samce wydają donośne głosy i rywalizują o dostęp do samic. Poroże jest zrzucane i odtwarzane w cyklu rocznym. W Japonii sika od dawna współistnieje z ludźmi także w krajobrazie świątynnym.
Dorosłe zwierzęta mają zróżnicowaną wielkość zależnie od płci i populacji; plansza używa porównawczego punktu około 80 cm w barku, w zakresie 64–109 cm. Wysokość w barku mierzy się pionowo od podłoża do najwyższego punktu tułowia nad łopatką. Nie wlicza się rogów, poroża, uszu ani uniesionej głowy, dlatego ozdoby widoczne na ilustracji nie zmieniają porównania. Wartość na planszy jest zaokrąglonym punktem dla dorosłego osobnika, a nie granicą wielkości całego gatunku. Rzeczywiste wymiary zależą od wieku, płci, kondycji oraz regionu. Dostępność pokarmu i warunki siedliska także wpływają na rozmiar lokalnych populacji. Mapa pokazuje przybliżony zasięg, a nie obecność w każdym zaznaczonym miejscu. W obrębie jednego gatunku wielkość może różnić się między populacjami, a publikowane przedziały często łączą pomiary z różnych obszarów. Dlatego pojedynczy punkt porównawczy służy do wspólnego oglądania sylwetek, nie do określania wzrostu konkretnego osobnika. Ilustracje pokazują spokojną pozycję czworonożną; nie przedstawiają skoku ani maksymalnego wyciągnięcia szyi. W przypadku antylop i owiec rogi są widoczne, ale nie uczestniczą w pomiarze barku.