Sarna syberyjska — porównanie wielkości

Sarna syberyjska zamieszkuje rozległe obszary Azji umiarkowanej, korzystając z lasów, zarośli i otwartych żerowisk. Dawniej traktowano ją jako podgatunek sarny

Porównanie sylwetek

Wysokość

Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Sarna syberyjska

Capreolus pygargus

ok. 85 cmDorosły samiec
w kłębie
Masa
samce: około 34,9–48,6 kg w przytoczonych pomiarach
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
WysokośćPodziałka w m
00,20,40,60,81
Sarna syberyjskaWysokość w kłębieok. 85 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

85–85 cm zakres pokazanych osobników

Modelka: 170 cm
Sarna syberyjska — porównanie wielkości — opis i źródła

Sarna syberyjska zamieszkuje rozległe obszary Azji umiarkowanej, korzystając z lasów, zarośli i otwartych żerowisk. Dawniej traktowano ją jako podgatunek sarny europejskiej, lecz badania doprowadziły do uznania odrębnego gatunku.

Żeruje na dostępnych ziołach, liściach, pędach i trawach. Skład pokarmu zmienia się wraz z porą roku. Podczas sezonu rozrodczego samce bronią terytoriów i podążają za samicami. Po zapłodnieniu rozwój zarodka zostaje czasowo wstrzymany. Dzięki tej diapauzie porody przypadają na okres sprzyjający wychowywaniu potomstwa.

Samica często rodzi bliźnięta, które początkowo pozostają w osłoniętych miejscach. Opieka i karmienie trwają przez kolejne miesiące. W części zasięgu zwierzęta wykorzystują krajobraz rolniczy, jednak nadal potrzebują spokojnych schronień. Utrzymanie połączeń między lasem a żerowiskami ma znaczenie dla codziennych wędrówek i ograniczania kolizji na drogach.

Wymiary — źródło bezpośrednie ↗

Źródła wymiarów