Sarna syberyjska
Capreolus pygargus
w kłębie
- Masa
- samce: około 34,9–48,6 kg w przytoczonych pomiarach
Sarna syberyjska zamieszkuje rozległe obszary Azji umiarkowanej, korzystając z lasów, zarośli i otwartych żerowisk. Dawniej traktowano ją jako podgatunek sarny
Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Capreolus pygargus
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Sarna syberyjska zamieszkuje rozległe obszary Azji umiarkowanej, korzystając z lasów, zarośli i otwartych żerowisk. Dawniej traktowano ją jako podgatunek sarny europejskiej, lecz badania doprowadziły do uznania odrębnego gatunku.
Żeruje na dostępnych ziołach, liściach, pędach i trawach. Skład pokarmu zmienia się wraz z porą roku. Podczas sezonu rozrodczego samce bronią terytoriów i podążają za samicami. Po zapłodnieniu rozwój zarodka zostaje czasowo wstrzymany. Dzięki tej diapauzie porody przypadają na okres sprzyjający wychowywaniu potomstwa.
Samica często rodzi bliźnięta, które początkowo pozostają w osłoniętych miejscach. Opieka i karmienie trwają przez kolejne miesiące. W części zasięgu zwierzęta wykorzystują krajobraz rolniczy, jednak nadal potrzebują spokojnych schronień. Utrzymanie połączeń między lasem a żerowiskami ma znaczenie dla codziennych wędrówek i ograniczania kolizji na drogach.