Kot pustynny — porównanie wielkości

Kot pustynny żyje w rozproszonych populacjach na Saharze, Półwyspie Arabskim i w Azji Środkowej. Korzysta zarówno z piasków, jak i kamienistych terenów z ubogą

Porównanie sylwetek

Długość

od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Kot pustynny

Felis margarita

ok. 45,5 cmDorosły osobnik · zakres i populacja opisane przy wymiarze
długość ciała (bez ogona)

od pyska do nasady ogonaPomiar: bok

Masa
1,35–3,4 kgZakres źródłowy z kwalifikatorami, nie masa przypisana sylwetce
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Chłopiec: ok. 115 cm
Długość ciała (bez ogona)Podziałka w cm
01020304050
Kot pustynnyDługość ciała (bez ogona)ok. 45,5 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Chłopiec: ok. 115 cm
Kot pustynny — porównanie wielkości — opis i źródła

Kot pustynny żyje w rozproszonych populacjach na Saharze, Półwyspie Arabskim i w Azji Środkowej. Korzysta zarówno z piasków, jak i kamienistych terenów z ubogą roślinnością. Za dnia chroni się przed upałem w podziemnych kryjówkach. Może wykorzystywać opuszczone nory albo samodzielnie je powiększać.

Na poszukiwanie pokarmu wychodzi głównie po zmroku. Sprawny słuch pomaga mu odnajdywać gryzonie, również ukryte pod powierzchnią ziemi. Zjada także gady i inne dostępne niewielkie zwierzęta. Wilgoć zawarta w ofiarach ma szczególne znaczenie w środowisku, w którym otwarta woda jest trudno dostępna.

Dorosłe koty zazwyczaj wędrują osobno. Kontakty między nimi obejmują znaki zapachowe i odgłosy, a spotkania nasilają się podczas rozrodu. Matka opiekuje się kociętami w norze, osłaniając je przed warunkami pustyni. Termin pojawiania się młodych różni się między regionami i zależy od lokalnych warunków.

Wymiary — źródło i kwalifikatory pomiaru ↗

nos → nasada ogona; ogon wyłączony. IUCN CatSG: Body Length 39–52 cm, ogon 22–31 cm; ogon wyłączony. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.

Źródła wymiarów