Szopik pręgoogonowy występuje w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych i w Meksyku. Korzysta ze skalistych kanionów, zarośli i terenów leśnych. Szczeliny o
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Bassariscus astutus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Szopik pręgoogonowy występuje w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych i w Meksyku. Korzysta ze skalistych kanionów, zarośli i terenów leśnych. Szczeliny oraz inne osłonięte miejsca zapewniają mu odpoczynek. Sprawne wspinanie pozwala wykorzystywać zarówno drzewa, jak i strome powierzchnie skalne w obrębie użytkowanego obszaru.
Na poszukiwanie pokarmu wychodzi głównie nocą. Zjada drobne ssaki, ptaki, gady i owady, ale także owoce oraz nasiona. Różnorodny jadłospis ułatwia mu korzystanie z sezonowo zmieniających się zasobów. Bliskość cieków może zwiększać dostępność pożywienia.
Dorosłe osobniki zwykle przebywają samotnie, a kontakty nasilają się przy rozrodzie. Samica wybiera osłonięte miejsce na wychowanie młodych. Z czasem zaczynają one wychodzić z kryjówki i poznawać okolicę. Zapach oraz odgłosy pomagają w komunikacji, a możliwość szybkiego ukrycia jest ważna podczas spotkania z drapieżnikiem.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: głowa i tułów 305–420 mm, ogon 310–441 mm; ogon wyłączony. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.