Pyton siatkowy — porównanie wielkości

Pyton siatkowy jest dużym dusicielem lasów tropikalnych Azji Południowo-Wschodniej i sąsiednich wysp. Charakterystyczny wzór rombów i nieregularnych linii tworz

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Pyton siatkowy

Malayopython reticulatus

ok. 5,5 mDorosły samiec
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok

Masa
zwykle kilkadziesiąt kgDuże dorosłe osobniki
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość całkowitaPodziałka w m
0246
Pyton siatkowyDługość całkowitaok. 5,5 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Pyton siatkowy — porównanie wielkości — opis i źródła

Pyton siatkowy jest dużym dusicielem lasów tropikalnych Azji Południowo-Wschodniej i sąsiednich wysp. Charakterystyczny wzór rombów i nieregularnych linii tworzy na jego skórze siatkę. Ubarwienie pomaga rozbić zarys długiego ciała wśród cieni, gałęzi oraz opadłych liści.

Wykorzystuje lasy deszczowe, mokradła i tereny nadrzeczne. Sprawnie pływa, a młodsze osobniki dobrze wspinają się na drzewa. Poluje na ssaki, ptaki i inne kręgowce, chwytając ofiarę pyskiem i obezwładniając ją splotami. Ruchome połączenia kości czaszki pozwalają połknąć zdobycz szerszą od głowy, bez konieczności odgryzania kawałków.

Zwykle prowadzi samotny tryb życia, a spotkania między osobnikami stają się częstsze w okresie rozrodu. Samica składa jaja i owija się wokół zniesienia. Młode po wykluciu od razu muszą znajdować pokarm oraz osłonięte kryjówki. W miarę wzrostu zwiększa się zakres zdobyczy, którą pyton jest w stanie wykorzystać.

Animal Diversity Web — University of Michigan ↗

Podstawą skali jest 550 cm długości całkowitej. Ciało w ujęciu bocznym jest niemal wyprostowane; wysokość obrysu wynika z jego grubości, nie z wysokości zwoju. W obu ujęciach tułów pozostaje w pozycji bocznej, z lekkimi wygięciami. W drugim ujęciu tylko końcowy odcinek szyi i głowa są zwrócone do patrzącego. Skalę obu wersji ustalono z tej samej długości ciała i odpowiadającego sobie odcinka tułowia. Grubość tułowia i wysokość postawy są przybliżeniami rekonstrukcji, nie osobnymi pomiarami biologicznymi.

Źródła wymiarów