Dujker rudoboki wykorzystuje krajobrazy, w których las i zarośla przeplatają się z sawanną. Ważne mogą być wilgotniejsze obniżenia i miejsca z wyższą roślinnośc
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Cephalophus rufilatus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Dujker rudoboki wykorzystuje krajobrazy, w których las i zarośla przeplatają się z sawanną. Ważne mogą być wilgotniejsze obniżenia i miejsca z wyższą roślinnością. Dostępna osłona pozwala szybko oddalić się z otwartej przestrzeni.
Zjada liście, owoce, kwiaty i młode pędy. Pokarm pobiera z niższych warstw roślinności oraz leśnego podłoża. Dostępność pokarmu zmienia się sezonowo.
Aktywność często przypada na okolice świtu i zmierzchu. Osobniki mogą przez dłuższy czas wykorzystywać ten sam teren. W zagrożeniu chronią się w gęstwinie.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW podaje długość 60–80 cm bez nazwanych końców; głowa–tułów jest interpretacją, bez dodatkowego ogona. Dawna kombinacja Cephalophus rufilatus. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.