Wiskacza nizinna żyje na otwartych terenach południowej Ameryki Południowej. Zasiedla rozbudowane systemy nor zwane viscacheras, w których tunele łączą komory i
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Lagostomus maximus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Wiskacza nizinna żyje na otwartych terenach południowej Ameryki Południowej. Zasiedla rozbudowane systemy nor zwane viscacheras, w których tunele łączą komory i liczne wyjścia. Schronienia służą odpoczynkowi, rozrodowi i ucieczce przed drapieżnikami. Niektóre kolonie korzystają z tego samego miejsca przez kolejne pokolenia.
Jest roślinożerna i zjada trawy, zioła oraz nasiona. Poszukuje pokarmu poza norą, ale pozostaje związana z możliwością szybkiego powrotu do schronienia. Może również korzystać z upraw, co bywa źródłem konfliktów z ludźmi.
Tworzy społeczne zespoły złożone z samic, samców i młodych. Samice stanowią trwały rdzeń kolonii, podczas gdy samce częściej przemieszczają się między nimi. Dostęp do grupy może być przedmiotem rywalizacji.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: długość głowy i tułowia, obie płci; ogon 15–20 cm wyłączony. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.