Daniel mezopotamski (perski)
Dama mesopotamica
ok. 105 cmDorosły samiec
w kłębie
w kłębie
- Masa
- około 120–140 kg u samców
Daniel mezopotamski (perski) — porównanie wielkości
Daniel mezopotamski był przez część XX wieku uważany za zwierzę wymarłe. Ponowne odnalezienie populacji w Iranie w 1956 roku umożliwiło rozpoczęcie hodowli zach
Porównanie sylwetek
Wysokość
Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach
WysokośćPodziałka w m
00,511,5
ok. 105 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Daniel mezopotamski (perski) — porównanie wielkości — opis i źródła
Daniel mezopotamski był przez część XX wieku uważany za zwierzę wymarłe. Ponowne odnalezienie populacji w Iranie w 1956 roku umożliwiło rozpoczęcie hodowli zachowawczej. Zwierzęta sprowadzone do europejskich ogrodów zoologicznych uczestniczyły później w działaniach odtworzeniowych.
Korzysta z lasów nadrzecznych i zarośli zapewniających pokarm oraz spokojne schronienia. Żeruje na trawach, liściach, pędach i sezonowo dostępnych owocach. Samice opiekują się młodymi, które początkowo polegają na bezpiecznej osłonie otoczenia. W okresie rozrodu zachowanie samców zmienia się pod wpływem rywalizacji.
Niewielka liczba zwierząt założycielskich ograniczyła różnorodność genetyczną odtwarzanych stad. Z tego powodu programy hodowli i reintrodukcji obejmują długotrwałe śledzenie pochodzenia oraz losów poszczególnych zwierząt.