Mors pacyficzny
Odobenus rosmarus divergens
długość całkowita
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
- Masa
- do około 2 tonDorosłe osobniki
Mors pacyficzny żyje na płytkich szelfach mórz Beringa i Czukockiego. Rozpoznaje się go po długich ciosach, szerokim pysku z gęstymi wąsami i masywnym ciele. Ci
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Odobenus rosmarus divergens
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Mors pacyficzny żyje na płytkich szelfach mórz Beringa i Czukockiego. Rozpoznaje się go po długich ciosach, szerokim pysku z gęstymi wąsami i masywnym ciele. Ciosy występują u obu płci, choć u dorosłych samców są zwykle większe. Zwierzęta odpoczywają w licznych skupiskach na lodzie morskim lub wybrzeżu.
Żerują przede wszystkim na małżach i innych bezkręgowcach dennych. Wrażliwe wąsy pomagają odnajdywać zdobycz w osadzie, a mors potrafi wyssać miękkie ciało małża z muszli. Ciosy służą między innymi podczas rywalizacji oraz wydostawania się na lód. Łacińska nazwa rodzaju Odobenus nawiązuje do tego ostatniego zachowania i oznacza „chodzący na zębach”.
Lód zapewnia platformę odpoczynku blisko żerowisk. Gdy go brakuje, zwierzęta gromadzą się na lądzie i mogą mieć dalej do odpowiednich miejsc żerowania. Samica długo opiekuje się młodym, a bliski kontakt jest ważny także podczas wspólnego pływania.
Mors wyczuwa małże w osadach dna niezwykle czułymi wibrysami, a ciosów używa w kontaktach społecznych i przy wychodzeniu na lód. Naturalne środowisko gatunku obejmuje płytkie szelfy arktyczne, lód morski i wybrzeża. W jego diecie znajdują się przede wszystkim małże i inne denne bezkręgowce. Typowy sposób życia można opisać jako: silnie stadny; odpoczywa na lodzie lub brzegu. Skóra może wyglądać różowiej, gdy naczynia rozszerzają się podczas odpoczynku na lądzie. Status ochrony określono jako: narażony na utratę lodu morskiego. Zestaw tych cech pokazuje związek budowy ciała z siedliskiem, zdobywaniem pokarmu i codziennym zachowaniem dorosłych zwierząt. Plansza skaluje zwierzę do 290 cm długości całkowitej. Około 130 cm wysokości pokazanej sylwetki wynika z jej naturalnych proporcji i postawy, a nie z osobnej normy gatunku.