Pawian oliwkowy występuje w rozległej części Afryki subsaharyjskiej. Korzysta z sawann, zarośli i terenów leśnych, przemieszczając się często po ziemi. Miejsca
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Papio anubis
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Pawian oliwkowy występuje w rozległej części Afryki subsaharyjskiej. Korzysta z sawann, zarośli i terenów leśnych, przemieszczając się często po ziemi. Miejsca odpoczynku oraz dostęp do pokarmu wpływają na codzienne trasy grupy.
Zjada owoce, nasiona, korzenie, trawy i inne części roślin. Jadłospis uzupełnia owadami, jajami i niewielkimi kręgowcami. Elastyczny sposób odżywiania pozwala wykorzystywać zasoby sezonowe. Podczas żerowania poszczególne osobniki mogą wybierać różne pokarmy, pozostając jednak w kontakcie z resztą grupy.
Grupy obejmują samice, samce oraz młode, a relacje między nimi są złożone. Hierarchia i sojusze wpływają na dostęp do zasobów oraz kontakty społeczne. Wzajemna pielęgnacja sierści pomaga utrzymywać więzi. Młode pozostają pod opieką matki, a później uczą się zachowań grupowych przez zabawę i obserwację innych pawianów.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: średnia głowy i tułowia samca 760 mm; samicy 600 mm. Ogon samca dodatkowo 560 mm; brak liczebności próby. Punkt odpowiada średniej przytoczonej przez źródło; kwalifikatory określają jej zakres. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.