Urson amerykański żyje w lasach i skalistych krajobrazach Ameryki Północnej. Dobrze wspina się na drzewa, choć porusza się ostrożnie. Schronienia znajduje w szc
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Erethizon dorsatum
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Urson amerykański żyje w lasach i skalistych krajobrazach Ameryki Północnej. Dobrze wspina się na drzewa, choć porusza się ostrożnie. Schronienia znajduje w szczelinach skał, wykrotach i pustych pniach. Niektóre zimowe kryjówki są odwiedzane przez różne osobniki w kolejnych latach.
Pokarm zmienia się wraz z porą roku i miejscem występowania. Wiosną oraz latem urson korzysta z pąków, liści i roślin zielnych, jesienią także z nasion drzew. Zimą ważne stają się wewnętrzne warstwy kory, gałązki i igły. Nocne żerowanie łączy z odpoczynkiem w pobliżu osłony.
Poza okresem rozrodu dorosłe osobniki często przebywają samotnie. Samica zwykle rodzi jedno młode, które jest już owłosione i ma otwarte oczy. Wkrótce zaczyna ono próbować roślinnego pokarmu. Kolce i możliwość wejścia na drzewo pomagają ursonowi ograniczać kontakt z drapieżnikami.
nos → koniec ogona; ogon wliczony. Mammals of Texas: średnia długość całkowita samców 808 mm, z ogonem; dane regionalne, bez zakresu osobników. Punkt odpowiada średniej przytoczonej przez źródło; kwalifikatory określają jej zakres. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.