Rokselana birmańska — porównanie wielkości

Rokselana birmańska ma krótki, silnie zadarty nos i niemal nagą, jasną twarz. Żyje w górskich lasach pogranicza Mjanmy i Chin. W koronach wspina się, chodzi na

Porównanie sylwetek

Długość

od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Rokselana birmańska

Rhinopithecus strykeri

ok. 55,5 cmDorosły samiec · długość okazu typowego
długość ciała (bez ogona)

od pyska do nasady ogonaPomiar: bok

Masa
17 kg · masa dorosłego samca z opisu gatunku; nie średnia populacji ani masa wyznaczona z ilustracji.
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość ciała (bez ogona)Podziałka w cm
0204060
Rokselana birmańskaDługość ciała (bez ogona)ok. 55,5 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Rokselana birmańska — porównanie wielkości — opis i źródła

Rokselana birmańska ma krótki, silnie zadarty nos i niemal nagą, jasną twarz. Żyje w górskich lasach pogranicza Mjanmy i Chin. W koronach wspina się, chodzi na czterech kończynach i skacze między podporami. Zjada liście, owoce, porosty i inne części roślin, a ich udział zależy od sezonu.

Gatunek opisano naukowo dopiero w XXI wieku. Badania terenowe są trudne ze względu na ukształtowanie terenu i niewielki zasięg. Polowania, wyrąb lasów oraz drogi mogą rozdzielać pozostałe grupy.

Publikacja naukowa (2022) · pomiar holotypu i zachowania ruchowe ↗New England Primate Conservancy · wygląd i ekologia ↗IUCN · ocena opublikowana w 2020 r. ↗Materiały o gatunku · zewnętrzne źródło, nie fotografia w naszej galerii ↗

55,5 cm długości głowy i tułowia · pomiar dorosłego samca będącego holotypem, przywołany w publikacji o ruchu gatunku (2022) za Geissmann i in. (2011). To punkt konkretnego okazu, nie średnia gatunku; ogon tego okazu mierzył 78 cm. Ilustracje AI są przybliżonymi rekonstrukcjami wyglądu, nie fotografiami zmierzonych osobników. Długość głowy i tułowia nie obejmuje ogona. Wysokość pozy wynika z kalibracji bocznej; skalę przodu przeniesiono przez odpowiadające sobie punkty anatomiczne, bez dopasowywania całej wysokości obrazu.

Źródła wymiarów