Kozioł śnieżny
Oreamnos americanus
w barku
- Masa
- samce: średnio około 127 kg pod koniec lata na AlasceDorosłe samce
Kozioł śnieżny zamieszkuje góry zachodniej Ameryki Północnej. Na stromych urwiskach pomagają mu racice z twardymi obrzeżami i miękką, przyczepną częścią środkow
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Oreamnos americanus
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Kozioł śnieżny zamieszkuje góry zachodniej Ameryki Północnej. Na stromych urwiskach pomagają mu racice z twardymi obrzeżami i miękką, przyczepną częścią środkową. Skały zapewniają drogi ucieczki przed drapieżnikami.
Zjada trawy, turzyce, zioła, mchy i porosty. Latem korzysta z roślinności alpejskiej, zimą wyszukuje dostępny pokarm na osłoniętych stokach. Wiosną może odwiedzać miejsca bogate w minerały. W Kenai Fjords część zwierząt schodzi również w pobliże wybrzeża.
Samice z młodymi tworzą grupy, a dorosłe samce częściej żyją samotnie poza okresem godowym. Samica zwykle rodzi jedno młode w odosobnionym miejscu. Potomstwo szybko zaczyna podążać za nią po skalnych przejściach.
Kozioł śnieżny nie jest prawdziwą kozą rodzaju Capra, lecz odrębnym północnoamerykańskim wołowatym. Zimą pokrywa go wyjątkowo gęste białe futro z długą grzywą na barkach. Elastyczne poduszki racic i ostre krawędzie racic pozwalają mu poruszać się po bardzo stromych urwiskach, gdzie unika wielu drapieżników. Typowym środowiskiem są skaliste piętra alpejskie i subalpejskie. Pokarm obejmuje przede wszystkim trawy, turzyce, zioła, mchy i porosty. Gatunek prowadzi tryb życia określany jako: sezonowo stadny; świetnie wspina się po urwiskach. Typowa długość życia jest opisywana jako około 12–15 lat. Na wspólnej planszy używamy 91 cm w barku. 91 cm odpowiada publikowanej wysokości około trzech stóp; gruba sierść i rogi nie są częścią pionowego pomiaru.