Babirussa molucka występuje na wyspach Buru, Taliabu i Mangole w Indonezji. Relacje z Buru wiążą ją przede wszystkim z górzystym, zalesionym terenem z dala od l
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Babyrousa babyrussa
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Babirussa molucka występuje na wyspach Buru, Taliabu i Mangole w Indonezji. Relacje z Buru wiążą ją przede wszystkim z górzystym, zalesionym terenem z dala od ludzkich osiedli. Wiedza o jej ekologii jest skąpa i w znacznej mierze pochodzi z doniesień lokalnych społeczności, a nie z długotrwałych badań terenowych.
W diecie wymienia się liście, pędy, bulwy oraz owoce. Opisywano kąpiele w kałużach i rzekach, podobnie jak u innych babiruss. Najczęściej zgłaszane spotkania przypadają na rano i późne popołudnie.
Obserwowano osobniki samotne i małe grupy. Charakterystyczna gęstsza sierść odróżnia ten gatunek od babirussy sulaweskiej. Nawet znaczenie kłów w kontaktach między samcami pozostaje częściowo oparte na interpretacji śladów ich zużycia.
podłoże → bark; głowa i uszy wyłączone. HMW 2011: zakres wysokości w barku podany przy B. babyrussa w wąskim ujęciu moluckim. Ultimate Ungulate zaznacza brak osobnych pomiarów; to zakres kompilacji HMW, nie potwierdzona próba współczesnej populacji. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Ujęcie przednie ma przybliżony punkt zasłonięty przez głowę.