Mandryl
Mandrillus sphinx
do czubka głowy w naturalnym chodzie
- Masa
- 18–33 kgDorosłe samce
Mandryl (Mandrillus sphinx) jest dużą małpą wilgotnych lasów Gabonu, Kamerunu i Gwinei Równikowej. Dorosły samiec wyróżnia się czerwonym nosem, niebieskimi bruz
Podłoże czubka głowy w naturalnym chodzieWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Mandrillus sphinx
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Mandryl (Mandrillus sphinx) jest dużą małpą wilgotnych lasów Gabonu, Kamerunu i Gwinei Równikowej. Dorosły samiec wyróżnia się czerwonym nosem, niebieskimi bruzdami na pysku, złotą brodą i intensywnie ubarwioną skórą zadu. Kontrast jest słabszy u samic oraz młodych.
Znaczną część dnia spędza na żerowaniu na dnie lasu. Zjada owoce, nasiona, grzyby, liście, owady i drobne kręgowce, wykorzystując pokarm dostępny w danym sezonie. Łączy poruszanie się po ziemi z korzystaniem z drzew, a masywne szczęki pomagają rozdrabniać pożywienie.
Mandryle prowadzą społeczne życie w złożonych grupach. Ubarwienie odgrywa rolę w komunikacji: niebieskie i czerwone odcienie skóry mogą stawać się intensywniejsze podczas pobudzenia. Masywna budowa dorosłego samca oraz duże kły są wyraźnymi cechami związanymi z obroną i kontaktami społecznymi.
Mandryl jest dużą, naziemno-nadrzewną małpą lasów Afryki Zachodniej i Środkowej. Samiec wyróżnia się czerwonym nosem, niebieskimi bruzdami na pysku, złotą brodą oraz intensywnie ubarwioną skórą zadu. Kolory wzmacniają sygnały społeczne, a masywna szczęka i kły pomagają w obronie. Zwierzęta żyją w złożonych grupach i większość czasu spędzają na żerowaniu na dnie lasu. Animal Diversity Web opisuje około 80 cm wysokości, a San Diego Zoo samce o wysokości około 32 cali. Plansza używa 80 cm do czubka głowy w pokazanej pozycji; poprzednie 75 cm nie jest już błędnie przykładane do barku.