Jeżozwierz malajski występuje w części Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Korzysta z leśnych siedlisk i miejsc zapewniających bezpieczne schronienie. Jes
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Hystrix brachyura
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Jeżozwierz malajski występuje w części Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Korzysta z leśnych siedlisk i miejsc zapewniających bezpieczne schronienie.
Jest roślinożercą. Pokarmu poszukuje przy powierzchni ziemi, wykorzystując węch i silne kończyny. Nocna aktywność oraz osłonięte miejsca odpoczynku utrudniają bezpośrednie obserwacje. Dostępność odpowiednich roślin i kryjówek wpływa na to, które fragmenty krajobrazu zwierzę może regularnie wykorzystywać.
Rodzinne grupy mogą obejmować parę dorosłych i ich potomstwo. Zwierzęta chronią się w norach, a na żer wychodzą nocą. Kolce są przekształconymi włosami i stanowią ochronę przed napastnikiem. Jeżozwierz może także ogryzać znalezione kości.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. HMW: długość głowy i tułowia; szeroki zakres geograficzny. Ogon 6–17 cm i wystające kolce wyłączone. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.