Kot bengalski dziki wykorzystuje lasy i zarośla, a w części zasięgu również tereny przekształcone przez człowieka. Zwykle potrzebuje osłony, w której może odpoc
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Prionailurus bengalensis
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Kot bengalski dziki wykorzystuje lasy i zarośla, a w części zasięgu również tereny przekształcone przez człowieka. Zwykle potrzebuje osłony, w której może odpoczywać i zbliżać się do zdobyczy. Sposób użytkowania przestrzeni zależy od miejscowej roślinności oraz obecności ofiar.
Poluje na drobne ssaki i inne niewielkie zwierzęta. Najczęściej działa samotnie, wykorzystując węch, słuch i wzrok. Sprawnie wspina się, choć zdobycz znajduje również na ziemi.
W pobliżu pól może korzystać z licznych gryzoni, jeżeli ma dostęp do kryjówek. Samica wychowuje kocięta w osłoniętym miejscu. Młode stopniowo zaczynają poznawać żerowiska i ćwiczyć polowanie. Kot bengalski jest dzikim gatunkiem, od którego pochodzi część przodków domowej rasy bengalskiej.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. Jawny przykład 50 cm w opisowym zakresie ADW. Tabela ma błąd 1070 cm; stare źródło szerzej ujmuje takson. Punkt jest jawnym przykładem, a nie średnią ani maksimum. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.