Orka oceaniczna — porównanie wielkości

Orka jest największym przedstawicielem rodziny delfinowatych. Czarno-białe ubarwienie, jasna plama za okiem i wysoka płetwa grzbietowa czynią ją łatwo rozpoznaw

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze

Orka oceaniczna

Orcinus orca

ok. 7 mDorosły osobnik
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok

Masa
samce do około 10 tonDorosłe osobniki
Wspólna skala opisanych wymiarów bez linii podłoża. Nurek: 170 cm · bez płetw
Długość całkowitaPodziałka w m
02468
Orka oceanicznaDługość całkowitaok. 7 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Nurek: 170 cm · bez płetw
Orka oceaniczna — porównanie wielkości — opis i źródła

Orka jest największym przedstawicielem rodziny delfinowatych. Czarno-białe ubarwienie, jasna plama za okiem i wysoka płetwa grzbietowa czynią ją łatwo rozpoznawalną. Zamieszkuje wszystkie oceany, od wód polarnych po tropikalne. Poszczególne populacje różnią się jednak pokarmem, wędrówkami i organizacją społeczną.

Wiele grup opiera się na trwałych więziach rodzinnych, a młode długo pozostają blisko matki. Dźwięki pomagają utrzymywać kontakt, orientować się i wykrywać zdobycz. Charakterystyczne zawołania oraz sposoby polowania mogą być przekazywane przez uczenie się w obrębie grupy.

Niektóre orki specjalizują się w rybach, inne w ssakach morskich. Potrafią współpracować podczas pogoni, osaczania lub oddzielania ofiary od reszty grupy. Takiej specjalizacji nie można przypisać wszystkim orkom jednocześnie: zwierzęta z sąsiednich populacji mogą korzystać z bardzo różnych źródeł pokarmu.

Wymiary i biologia — NOAA Fisheries ↗Status ochrony — IUCN ↗

Plansza używa 700 cm długości całkowitej jako zachowawczego punktu dorosłego zwierzęcia. Około 363 cm wysokości pokazanej sylwetki wynika wyłącznie z proporcji bocznego ujęcia — nie jest osobną normą biologiczną.

Źródła wymiarów