Orka oceaniczna
Orcinus orca
długość całkowita
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
- Masa
- samce do około 10 tonDorosłe osobniki
Orka jest największym przedstawicielem rodziny delfinowatych. Czarno-białe ubarwienie, jasna plama za okiem i wysoka płetwa grzbietowa czynią ją łatwo rozpoznaw
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Orcinus orca
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Orka jest największym przedstawicielem rodziny delfinowatych. Czarno-białe ubarwienie, jasna plama za okiem i wysoka płetwa grzbietowa czynią ją łatwo rozpoznawalną. Zamieszkuje wszystkie oceany, od wód polarnych po tropikalne. Poszczególne populacje różnią się jednak pokarmem, wędrówkami i organizacją społeczną.
Wiele grup opiera się na trwałych więziach rodzinnych, a młode długo pozostają blisko matki. Dźwięki pomagają utrzymywać kontakt, orientować się i wykrywać zdobycz. Charakterystyczne zawołania oraz sposoby polowania mogą być przekazywane przez uczenie się w obrębie grupy.
Niektóre orki specjalizują się w rybach, inne w ssakach morskich. Potrafią współpracować podczas pogoni, osaczania lub oddzielania ofiary od reszty grupy. Takiej specjalizacji nie można przypisać wszystkim orkom jednocześnie: zwierzęta z sąsiednich populacji mogą korzystać z bardzo różnych źródeł pokarmu.
Plansza używa 700 cm długości całkowitej jako zachowawczego punktu dorosłego zwierzęcia. Około 363 cm wysokości pokazanej sylwetki wynika wyłącznie z proporcji bocznego ujęcia — nie jest osobną normą biologiczną.