Orzesznica leszczynowa porusza się przede wszystkim w gęstych zaroślach oraz niższych partiach koron. Giętkie gałązki i połączone krzewy tworzą dla niej sieć no
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Muscardinus avellanarius
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Orzesznica leszczynowa porusza się przede wszystkim w gęstych zaroślach oraz niższych partiach koron. Giętkie gałązki i połączone krzewy tworzą dla niej sieć nocnych tras. Dzień spędza w kulistym gnieździe z roślinnych materiałów, ukrytym wśród liści.
Jadłospis zmienia wraz z dojrzewaniem kwiatów, owoców i nasion. Zjada także bezkręgowce. Przed hibernacją intensywnie żeruje, odkładając tłuszcz zamiast magazynować zimowe zapasy. Ślady pozostawione podczas otwierania orzechów mogą zdradzać jej obecność nawet bez bezpośredniej obserwacji zwierzęcia.
Zimą korzysta ze schronienia bliżej podłoża. Młode wychowywane są przez samicę i stopniowo rozpoczynają samodzielne żerowanie. Zachowanie ciągłości żywopłotów oraz podszytu pomaga utrzymać połączenia między niewielkimi ostojami. Dla tego nadrzewnego gryzonia szeroki, odsłonięty pas terenu może być poważną przeszkodą podczas przemieszczania.
nos → koniec ogona; ogon wliczony. ADW: długość z ogonem 115–165 mm; tekst podaje 164 mm jako górny koniec. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.