Pawian gwinejski występuje w Afryce Zachodniej, gdzie wykorzystuje mozaikę sawannowych i leśnych siedlisk. Dużą część dnia spędza przy podłożu, natomiast drzewa
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Papio papio
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Pawian gwinejski występuje w Afryce Zachodniej, gdzie wykorzystuje mozaikę sawannowych i leśnych siedlisk. Dużą część dnia spędza przy podłożu, natomiast drzewa mogą zapewniać bezpieczny nocleg. Dostępność schronień wpływa na codzienny sposób korzystania z terenu.
Jest wszystkożercą, pobierając owoce, nasiona, korzenie, bulwy i inne dostępne składniki. Poszukuje pokarmu podczas przemieszczania i może go obrabiać przed zjedzeniem.
Tworzy wielopoziomowe zespoły społeczne, w których mniejsze jednostki pozostają częścią większej grupy. Kontakty pomiędzy osobnikami pomagają utrzymywać więzi. Do żerowisk dociera zarówno przez otwarte tereny, jak i fragmenty roślinności zapewniające osłonę, a dostępność pokarmu wpływa na codzienne przemieszczanie zespołów.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. HMW: głowa i tułów samców 43–86 cm; samice 35–69 cm oddzielnie. Nie użyto przybliżenia innych pawianów z karty ADW. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.