Świstak amerykański korzysta z otwartych żerowisk sąsiadujących z lasem lub zaroślami. Spotykany jest na łąkach, polach i wzdłuż żywopłotów. Kopie nory z kilkom
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Marmota monax
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Świstak amerykański korzysta z otwartych żerowisk sąsiadujących z lasem lub zaroślami. Spotykany jest na łąkach, polach i wzdłuż żywopłotów. Kopie nory z kilkoma wejściami, dzięki którym może szybko zniknąć pod ziemią, kiedy zauważy zbliżającego się drapieżnika.
Żeruje głównie w dzień, często rano i po południu. Wybiera trawy, koniczynę i inne rośliny zielne. Podczas lata buduje zapasy tłuszczu. Zimę spędza w stanie hibernacji, a terminy wejścia do zimowego schronienia różnią się między regionami.
Poza okresem godowym zwykle prowadzi samotny tryb życia. Samce opuszczają zimowe nory wcześniej, szukając partnerek i ustalając dostęp do terytoriów. Młodymi opiekuje się samica. Rozbudowane systemy podziemnych przejść służą również innym zwierzętom, które wykorzystują opuszczone schronienia.
nos → koniec ogona; ogon wliczony. ADW: długość całkowita; samce bywają większe. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.