Bilbi większy — porównanie wielkości

Wielkouch króliczy (Macrotis lagotis), znany jako bilby, jest torbaczem suchych obszarów Australii. Zamieszkuje pustynne równiny, wydmy, trawiaste tereny i zaro

Porównanie sylwetek

Długość

od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Bilbi większy

Macrotis lagotis

ok. 42 cmDorosły samiec
długość ciała (bez ogona)

od pyska do nasady ogonaPomiar: bok

Masa
samce: 0,8–2,5 kg; samice: 0,6–1,1 kgDorosłe osobniki
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Chłopiec: ok. 115 cm
Długość ciała (bez ogona)Podziałka w cm
01020304050
Bilbi większyDługość ciała (bez ogona)ok. 42 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Chłopiec: ok. 115 cm
Bilbi większy — porównanie wielkości — opis i źródła

Wielkouch króliczy (Macrotis lagotis), znany jako bilby, jest torbaczem suchych obszarów Australii. Zamieszkuje pustynne równiny, wydmy, trawiaste tereny i zarośla.

Żeruje nocą, wyszukując nasiona, podziemne części roślin, larwy i inne bezkręgowce. Węch pomaga odnajdywać pokarm ukryty w ziemi, a mocne przednie kończyny i pazury służą do kopania. Drobne zagłębienia pozostawione po żerowaniu zatrzymują wodę, nasiona i materię organiczną, tworząc korzystniejsze miejsca dla wzrostu roślin.

Zwykle przebywa samotnie i korzysta z kilku nor w obrębie użytkowanego obszaru. Podziemne schronienia osłaniają przed upałem i drapieżnikami, a samicy służą również podczas wychowu młodych. Introdukowane lisy i koty wywierają presję na ten gatunek. Jego ochrona obejmuje zachowanie siedlisk i ograniczanie dostępu tych drapieżników do ostoi.

Pomiary — źródło audytu ↗

Rozbudowane nory zapewniają schronienie przed upałem, a kopanie napowietrza pustynną glebę. Suche sawanny, pustynie i półpustynie. Żywi się przede wszystkim: owady, nasiona, grzyby i drobne bezkręgowce. Nocny i samotny; wykorzystuje kilka nor w swoim rewirze. Na planszy przyjęto około 20 cm w barku jako porównawczy punkt dorosłego zwierzęcia. 20 cm jest przybliżeniem do barku; wielkie uszy i ogon pozostają poza skalą.

Źródła wymiarów