Żarłacz biały ma potężne, opływowe ciało, stożkowaty pysk i duże, trójkątne zęby. Ciemniejszy grzbiet kontrastuje z jasnym brzuchem. Zamieszkuje umiarkowane i s
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Carcharodon carcharias
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Żarłacz biały ma potężne, opływowe ciało, stożkowaty pysk i duże, trójkątne zęby. Ciemniejszy grzbiet kontrastuje z jasnym brzuchem. Zamieszkuje umiarkowane i subtropikalne wody przybrzeżne oraz otwarty ocean, a oznakowane osobniki ujawniają dalekie wędrówki między odległymi akwenami.
Mniejsze żarłacze zjadają przede wszystkim ryby, rekiny i płaszczki. W diecie dużych osobników ważne miejsce mogą zajmować także foki i inne ssaki morskie. Rekin korzysta ze wzroku, węchu i zdolności wykrywania słabych pól elektrycznych. Część ciała utrzymuje cieplejszą od otaczającej wody, co wspomaga aktywność w chłodniejszych morzach.
Zwykle spotyka się go pojedynczo, ale obfity pokarm może przyciągać kilka zwierząt. Rośnie wolno i późno osiąga dojrzałość. Takie tempo życia sprawia, że dodatkowa śmiertelność, między innymi w wyniku przyłowu, może długo wpływać na populację.