Tamaryna złocista
Leontopithecus rosalia
długość ciała (bez ogona)
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
- Masa
- około 0,65 kgDorosłe osobniki
Tamaryna złocista (Leontopithecus rosalia) jest niewielką małpą lasów atlantyckich Brazylii. Gęsta, złotoruda okrywa i dłuższe włosy wokół głowy tworzą grzywę,
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Leontopithecus rosalia
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Tamaryna złocista (Leontopithecus rosalia) jest niewielką małpą lasów atlantyckich Brazylii. Gęsta, złotoruda okrywa i dłuższe włosy wokół głowy tworzą grzywę, od której pochodzi nazwa. Gatunek jest związany z wilgotnym lasem i strukturą jego koron.
Zjada owoce, owady i inne drobne zwierzęta. Podczas żerowania przeszukuje szczeliny, gałęzie i gęstą roślinność, wykorzystując pokarm dostępny na różnych wysokościach. Drzewa służą zarówno do przemieszczania się, jak i do odpoczynku w osłoniętych miejscach.
Żyje w niewielkich grupach rodzinnych. W opiece nad młodymi uczestniczą także inni członkowie grupy, odciążając samicę podczas noszenia potomstwa. Rozdrobnienie lasu utrudnia przemieszczanie się między odpowiednimi fragmentami środowiska. Historia ochrony tamaryny obejmuje hodowlę zachowawczą i powrót zwierząt do naturalnych siedlisk, lecz trwałe funkcjonowanie grup zależy od jakości oraz połączeń między lasami.
Długie palce pomagają wyciągać owady i małe kręgowce z dziupli oraz szczelin. Nizinne lasy atlantyckie z dziuplastymi drzewami. Żywi się przede wszystkim: owoce, owady, nektar i drobne kręgowce. Dzienna i rodzinna; grupa wspólnie opiekuje się młodymi. Na planszy przyjęto około 25 cm w barku jako porównawczy punkt dorosłego zwierzęcia. 25 cm jest wartością orientacyjną dla barku; publikowane źródła częściej raportują długość ciała.