Chomik syryjski jest znany z hodowli, lecz jego dzikie populacje pochodzą z ograniczonego obszaru Bliskiego Wschodu. Zamieszkuje suche stepy oraz tereny rolnicz
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Mesocricetus auratus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Chomik syryjski jest znany z hodowli, lecz jego dzikie populacje pochodzą z ograniczonego obszaru Bliskiego Wschodu. Zamieszkuje suche stepy oraz tereny rolnicze, gdzie może wykopywać nory. Dzienny odpoczynek pod ziemią pozwala mu unikać upału i otwartej przestrzeni pozbawionej osłony.
Wieczorem wyrusza na poszukiwanie nasion i innych części roślin. Zjada również owady. Pokarm gromadzi w schronieniu, wielokrotnie pokonując drogę pomiędzy norą a żerowiskami. Torby policzkowe pomagają mu przenosić zdobyte zapasy.
Dorosłe osobniki żyją samotnie i silnie bronią swoich obszarów. Zapach pozostawiany przez gruczoły na bokach ciała przekazuje informacje innym chomikom. Samica samodzielnie opiekuje się ślepymi, bezradnymi młodymi. Pora rozrodu w naturze wiąże się z sezonami, w których potomstwo ma sprzyjające warunki do rozwoju.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. MSD Veterinary Manual: głowa i tułów 170–180 mm, ogon 12 mm. Karta weterynaryjna dotyczy głównie zwierząt utrzymywanych przez ludzi; nie średnia dzikiej populacji. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.