Żołędnica europejska — porównanie wielkości

Żołędnica europejska jest niewielkim gryzoniem z rodziny popielicowatych. Rozpoznaje się ją po czarnej masce wokół oczu, dużych, zaokrąglonych uszach i owłosion

Porównanie sylwetek

Długość

od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Żołędnica europejska

Eliomys quercinus

ok. 14 cmPrzykładowy dorosły osobnik · płeć nieokreślona
długość ciała (bez ogona)

od pyska do nasady ogonaPomiar: bok

Masa
45–120 gZakres gatunku według ADW; zmienność sezonowa
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Chłopiec: ok. 115 cm
Długość ciała (bez ogona)Podziałka w cm
051015
Żołędnica europejskaDługość ciała (bez ogona)ok. 14 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Chłopiec: ok. 115 cm
Żołędnica europejska — porównanie wielkości — opis i źródła

Żołędnica europejska jest niewielkim gryzoniem z rodziny popielicowatych. Rozpoznaje się ją po czarnej masce wokół oczu, dużych, zaokrąglonych uszach i owłosionym ogonie zakończonym kontrastową, czarno-białą kitką. Szarobrązowy grzbiet wyraźnie odcina się od jasnego spodu ciała.

Prowadzi głównie nocny tryb życia. Korzysta z lasów, skalistych miejsc, sadów i ogrodów, szukając schronienia w szczelinach, dziuplach oraz innych osłoniętych kryjówkach. Zjada owoce i nasiona, lecz ważną częścią jej pokarmu są także bezkręgowce.

W chłodniejszych regionach zapada w hibernację; termin i długość tego okresu zależą od lokalnych warunków. Nie należy utożsamiać jej z popielicą szarą ani orzesznicą leszczynową. Gatunek występuje w środowiskach takich jak lasy, skały, sady i ogrody; osłonięte kryjówki.

Naturalne ubarwienie przykładowego osobnika; odcienie futra są zmienne. Czarna maska i czarno-biała kitka pomagają odróżnić żołędnicę od innych popielicowatych. Sytuacja ochronna gatunku: aktualnej oceny IUCN nie przypisano w tym profilu.

Źródła charakterystyki ↗

Przykład 14 cm długości głowy i tułowia, w zakresie ADW 10–17,5 cm; ogon ma osobny zakres 9–13,5 cm i nie zwiększa tego pomiaru. 14 cm nie jest średnią populacji ani maksimum. Masa 45–120 g jest zakresem źródła, nie masą zilustrowanego osobnika. Wysokość postawy i skala przodu wynikają z przybliżonej rekonstrukcji AI.

Źródła wymiarów