Wiewiórka czarna występuje we wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej. Polska nazwa oznacza gatunek, którego naturalne umaszczenie nie zawsze jest czarn
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Sciurus niger
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Wiewiórka czarna występuje we wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej. Polska nazwa oznacza gatunek, którego naturalne umaszczenie nie zawsze jest czarne. Żyje w lasach liściastych i mieszanych, a także w parkach. Drzewa zapewniają jej miejsce odpoczynku oraz drogę ucieczki przed naziemnymi drapieżnikami.
Za dnia zbiera między innymi żołędzie, orzechy i nasiona różnych drzew. Korzysta również z innych dostępnych pokarmów, w tym owadów. Rozproszone zapasy w ziemi pomagają jej przetrwać chłodniejsze miesiące. Nasiona pozostawione w kryjówkach mogą kiełkować, uczestnicząc w odnawianiu zadrzewień.
Dorosłe osobniki nie tworzą zwykle stałych zwartych grup. Kontakty nasilają się przy rozrodzie, gdy samce podążają za samicą. Matka wychowuje młode w gnieździe i okrywa je materiałem podczas swojej nieobecności. Odgłosy alarmowe, ruchy ogona oraz zapach służą kontaktom z sąsiadami.
nos → koniec ogona; ogon wliczony. Mammals of Texas: średnia długość całkowita 522 mm, ogon 245 mm; dane regionalne, bez zakresu osobników. Ilustracja naturalnej rdzawej szaty, nie melanistycznego wariantu. Punkt odpowiada średniej przytoczonej przez źródło; kwalifikatory określają jej zakres. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.