Jeż białobrzuchy jest niewielkim mieszkańcem suchych terenów Afryki. Po zmroku przemieszcza się między osłonami w poszukiwaniu pokarmu, a dzień spędza w kryjówc
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Atelerix albiventris
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Jeż białobrzuchy jest niewielkim mieszkańcem suchych terenów Afryki. Po zmroku przemieszcza się między osłonami w poszukiwaniu pokarmu, a dzień spędza w kryjówce. Grzbiet pokrywają kolce, a spód ciała jasna sierść.
Zdobywa przede wszystkim owady i inne bezkręgowce. Uzupełnia dietę zależnie od tego, co znajduje w otoczeniu. Węch pomaga wyszukiwać pokarm w ciemności. Przy zagrożeniu zwija ciało, osłaniając bardziej wrażliwy brzuch, pysk i kończyny za pomocą warstwy kolców.
Zwykle żyje samotnie. Samica opiekuje się młodymi, których kolce początkowo są osłonięte błoną. Po stopniowym odstawieniu od mleka potomstwo zaczyna samodzielne żerowanie. Znane jest również smarowanie kolców spienioną śliną po kontakcie z nowym zapachem. Dokładna funkcja tego zachowania pozostaje nie w pełni wyjaśniona.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: przybliżone 7–9 cali rozluźnionego ciała; środek 8 cali = 20,32 cm. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.